01.07.2022 – 03.07.2022
Het is vrijdagavond 20u30 als we Skopje bereiken. Na 2 weken natuur hebben we wel zin in een weekendje bruisend stadsleven. We boekten een appartement met airco. Geen overbodige luxe want het is hier broeierig heet.
De verhuurder gaf ons via WhatsApp de nodige info mee om het appartement te betreden en ook waar we correct konden parkeren want wielklemmen groeien hier blijkbaar aan de bomen. Maar…alle aangewezen parkeerplekken zijn bezet. Luttele seconden duurde het of er stonden al twee mannen aan de deur van de Lowie om te helpen. Onze tweede ontmoeting met de warme hartelijkheid van de Macedoniërs. Spiro verplaatst zijn eigen wagen om onze bus voor zijn huis te kunnen parkeren en maakt een brief waarop, in cyrillische letters, staat geschreven dat wij zijn gasten zijn en hoe ze hem kunnen bereiken bij problemen. Onze fietsen mogen bij hem in de berging, hij biedt ons zelfs de sleutel van zijn huis aan. 💙
We laden al onze waardevolle spullen uit en kruipen onder een verfrissende douche. Zalig na de stevige tocht van vandaag en de warme temperaturen hier. We zijn moe van de lange dag maar gaan toch nog even de stad in. We zochten ‘bruisend’…we vonden bruisend! Wat een fijne drukte. Volle terrassen, blije gezichten, leuke ambiance.



Zaterdag boeken we een stadstour bij Aleksandar. We dagen een klein beetje te laat op want de hemelsluizen stonden open. Helaas brengt de korte maar krachtige storm geen verkoeling, het blijft tropisch warm.
Onze gids leidt ons met een gevatte eerlijke uitleg door de stad. Van het oude stationsgebouw dat, samen met 80% van de gehele stad, verwoest werd door de aardbeving in 1963 (de klok staat nog steeds op de tijd van de ramp destijds) over constructies die verbazingwekkend veel weg hebben van de Arc de Triomphe, Brandenburger Tor en Siegessaule, een aangeklede Prometheus (verschillende, niet nader geïdentificeerde vrouwenbewegingen, zouden het naakte beeld aanstootgevend gevonden hebben) tot de Oude Bazaar (de grootste van de Balkan en een mix van Ottomaanse en Byzantijnse architectuur). Aleksander vertelt ons over Skopje 2014 waarbij veel gebouwen een make-over kregen. De toenmalige machthebbers wilden de stad een meer klassieke look geven. Maar zoals met overdreven plastische chirurgie komt dit alles een beetje fake over. En dat is ook in werkelijkheid zo, de zuilen zijn van gips, de façades hol, het brons niet echt, de marmer evenmin. De stad heeft wel 8 bruggen en ontelbare monumenten op amper meters van mekaar. Een hoop kitch. Skopje wordt dan ook het Vegas van de Balkan genoemd.




















En toch doet deze stad iets met ons, de warme mensen, de gezellige zuiderse sfeer, het uitmuntende eten…zeker een citytrip waard.





Tips
https://kolektiv.business.site
https://instagram.com/moshbarfood?igshid=YmMyMTA2M2Y=
Bij Mosh serveren ze pizza’s van Matti, nr. 42 van de wereld op pizza-vlak volgens de ober.
https://www.facebook.com/coffeefactoryskopje/
Om Spiro te bedanken willen we hem graag, samen met zijn vrouw, uit lunchen nemen. Door de taalbarrière bedankt hij hier vriendelijk voor maar brengt ons in contact met zijn zoon. We gaan lunchen met Dani in zijn plaats. ‘Ne wijze vent’ zouden ze in Gent zeggen. Hij geeft ons massa’s tips over wat we nog kunnen doen, niet enkel in Macedonië maar in de gehele Balkan. Hij werkt zelf niet alleen voor een avontuurlijk wintersport bedrijf in Kosovo maar heeft ook zijn eigen zaak. Een man met ambitie en een droom. Een boeiende ontmoeting, een tof gesprek en een lekkere lunch, wat kan een mens meer wensen op een zondag. We nemen nog afscheid van Spiro en Vesna en zetten onze tocht verder.

https://instagram.com/ultimatebalkanadventures?igshid=YmMyMTA2M2Y=
https://instagram.com/lynxfreeride?igshid=YmMyMTA2M2Y=
Vesna, Dani’s mama is kunstenares.
Plaats een reactie