23.07.2022 – 24.07.2022

Op naar Blidinje Natuurpark. We rijden van Konjic de weg langs de Neretva rivier die overloopt in het Jablanicko meer. Mooie plekken maar we willen koelere temperaturen dus stijgen. We naderen het meer van Blidinje en zien in de verte rook die opstijgt uit de bossen op de bergflank. Dichterbij zetten we ons even aan kant om te kijken wat er precies gaande is. We zien net een klein blusvliegtuig zijn lading lossen.

We rijden verder naar het kamp dat we in gedachten hadden. Even twijfel, het ligt aan de voet van de brandende berg. Hoe snel gaat zo’n vuur eigenlijk? De omgeving is kurkdroog en er staat best wel een windje. Aangekomen zien we dat het kamp op een grasvlakte ligt, weinig gevaar besluiten we. Het huis van de kampeigenaar daarentegen ligt iets hogerop in het bos. De vriendelijke man is er niet gerust in. Wij zouden het ook niet zijn. Al 8 dagen wordt het bos stukje voor stukje weggevreten door de vlammen. En de middelen ontbreken om hier snel een einde aan te maken. Het blusvliegtuigje vliegt nog enkele keren over maar bij het vallen van de nacht stopt ook deze. Dan pas zien we de grootte van het inferno. Triest hoe al deze natuurpracht in vlammen opgaat.

‘s Ochtends bekijken we de mogelijke wandelingen in de buurt maar beslissen er ons toch niet aan te wagen. Of het zou te dicht tegen de brand zijn of we zouden geen hol zien door de rook. What’s next? Op naar Ramsko Lake.

Even Whatsappen met Martien want die wespensteek lijkt na 2 dagen nog te verergeren (ik was een beetje vergeten hoe vervelend dat aanvoelt 🥴). Ze stelt me gerust. Dankjewel lieve vriendin!

We benaderen Ramsko vanuit de hoogte. Wat een geweldige plek! De temperatuur belooft ‘s nachts te dalen maar nu is het hier behoorlijk heet. Geen inspanning maar eens zalig niets doen. Het is tenslotte zondag, hoewel het besef van dagen stilaan begint te verdwijnen.

We komen terecht bij een lief dametje die ons naar haar kamp ‘lokt’. Voor amper €5 staan we op een prachtige plek met zicht op het meer. We krijgen er nog 2 dikke tomaten van eigen kweek bovenop (de lekkerste ooit concluderen we ‘s avonds, niet toevallig misschien dat de vertaling van tomaat in het Bosnisch Paradajz is 😉). We genieten van de rust, de verkoeling in het meer en het geweldige uitzicht.