Montenegro – Biogradska National Park 🇲🇪

04.08.2022 – 09.08.2022

Op naar het Skadar meer. Of tenminste; dat was het plan tot we de temperaturen zagen. Lowie is echt geweldig maar als het ‘s nachts niet onder de 30 graden komt dan wordt hij een oventje en wij de broodjes (Bukhanka betekent trouwens broodje in het Russisch). We zijn al bruin genoeg ondertussen dus we rijden even langs het bekende viewpoint Pavlova Strana in de bocht bij het begin van het meer.

Het meer zelf plannen we te bezoeken langs de Albanese zijde. Biogradska NP dan! Goeie keuze zo blijkt, de bergen brengen altijd verkoeling. We hebben onze zinnen gezet op een kamp iets boven het Biogradsko meer. Ik heb al een gevoel in mijn kleine teen dat het een uitdaging gaat worden als ik naar de kaart kijk. We wagen het er toch op…hoe erg kan het zijn, we hebben ondertussen al wat hobbelige wegen overleefd. Bij amper de derde haarspeldbocht, en nog 18 te gaan, denken we daar al anders over. Steil en vol putten en rotsen. Lowie begint ook een beetje verbrand te ruiken en die koppeling doet precies ook niet echt meer wat hij moet doen. 🧐 Ik ben maar wat blij als Steven het uiteindelijk met me eens is dat dit misschien iets te hoog gegrepen is voor ons. We keren om en belanden uiteindelijk op de kamp aan het meer. Niet meteen onze eerste keuze maar voor een nacht best ok. (Gelukkig hebben we onze eigen toilet mee want mikken op een hurktoilet is duidelijk niet aan iedereen gegeven 🤢)

De volgende ochtend doen we de tocht naar boven te voet.

Het was mooi geweest hadden we daar kunnen overnachten, wat een uitzicht 🤩, maar de hike bevestigt onze keuze. De drie eerste bochten waren niets tegen wat erachter nog zou komen. Het was een mooie wandeling, Lowie heeft het overleefd, everybody happy. Voor we aanzetten naar onze volgende bestemming toch even checken bij ‘den Dave’ of die brandgeur wel normaal is en waar we de motorolie moeten bijvullen. 😅 (dikke merci nog eens David voor je bijstand op afstand! 😉🙏🏼) Ons geplande doch redelijk overhaaste vertrek heeft ervoor gezorgd dat we deze ‘details’ wat achterwege lieten. 😬

Maar alles is nagekeken en bijgevuld en we kunnen er weer tegen.

Die Park4Night app is echt een aanrader. We vinden er onze volgende plek. En wat voor een!

Op een vers gemaaid grasveld, midden in een eindeloos berglandschap. Adembenemend.

De balen hooi liggen nog op het veld en ‘s avonds komt de boer deze oppikken. In het donker, met een aftandse truck zonder lichten noch nummerplaten…de Balkan-way dus. 😎 Om zeker te zijn dat we niemand storen met onze overnachting loop ik de twee mannen tegemoet en vraag in mijn beste Montenegrijns (dank u Google translate) of ik kan helpen. De mannen wimpelen me eerst wat lacherig af maar dat was buiten Tirritirritirri gerekend. 🤓 De balen liggen in een mum van tijd op de truck, het overnachten op het veld was geen enkel probleem en ik stap terug met een uitnodiging voor een gratis overnachting in de Katun waar ze verblijven en de nummers van de twee mannen in mijn telefoon. 🤷🏼‍♀️🤓

(Katun’s zijn boerennederzettingen die typisch zijn voor de berggebieden van Montenegro. Er blijven er nog maar weinig actieve over. Sommigen van deze katun’s werden omgebouwd of opgeknapt tot vakantieverblijf).

‘s Ochtends maken we een korte wandeling naar het Pešića meer, het weer in de bergen is niet altijd voorspelbaar en ze voorspellen onweer in de namiddag.

We overnachten in Polja op Kamp Šcepanovic, een kleine rustige kamp gerund door een lieve familie. Een dag en 4 wasmachines later zetten we onze tocht verder naar de laatste zijde van het Biogradska NP dat we willen bewandelen. Zo groot is het NP niet maar de wegen die het park doorkruisen zijn niet berijdbaar met Lowie. Deze keer benaderen we het park vanuit Lubnice. Waar de weg echt te slecht wordt vinden we een open plek midden in het bos. 🤩 Perfect.

We maken nog een wandeling bij zonsondergang naar het Ursulovačko meer en ‘s ochtends nog een loop langs het Ševarinsko en het kleine en grote Šiško meer.