15.08.2022 – 19.08.2022
5 dagen. 4 wandelingen.
Aangekomen in Theth zoeken we ons een plekje op de kleine Rupa Camp net buiten het centrum. Als je dat al zo kan noemen, het ‘dorp’ is een scheet groot en bestaat hoofdzakelijk uit restaurants, gastenverblijven en campings.


Duidelijk dat dit 1 van de Albanese trekpleisters is. De wandeling van Theth naar Valbonë (of omgekeerd) maakt deel uit van de Peaks of the Balkans trail. Theth en Valbonë liggen amper 20km van mekaar verwijderd maar met de wagen maak je al gauw een omweg van meer dan 300km (op deze wegen een hele dag rijden).
Dag 1 wandelen we van Theth naar Valbonë; zalig weertje, ongelooflijk prachtig berglandschap!











Onderweg wordt nog meer duidelijk dat dit een populaire hike is, we staan in de file op het wandelpad 😬 en betalen €4 voor een drankje bij café Simoni onderweg.

We overnachten in het dorp, Lowie bleef veilig achter bij de dames van Rupa.
Op zoek naar een restaurant. Ook Valbonë bestaat hoofdzakelijk uit restaurants en hotels etc. En toch hebben we pas een tafeltje bij het derde restaurant dat we aandoen. De andere waren volboekt met groepen.
Ze voorspellen storm de volgende dag dus we boeken een ‘taxi’ om ons naar de voet van de berg te brengen. Om tijd te winnen. We starten meteen met klimmen. De Albanese ‘Frank’ had zich echter anderhalf uur vergist en we eindigen alsnog in de gietende regen. Gelukkig net wanneer we de pas over zijn. In het oog van de storm wil je je niet op het hoogste punt bevinden. 😅

Dag drie staat de ‘Thethi Blue Eye’ op het programma. Niet zo bekend als deze van het zuiden. Maar toch bekend genoeg want we zijn daar niet alleen. Misschien wel 1 van de weinige zotten die er te voet naartoe wandelen. De meeste bezoekers rijden met de wagen tot op anderhalve kilometer. Toeristen, een raar volk. 🤓







Donderdag is een rustdag want als laatste van deze wandelweek willen we Korab beklimmen, de hoogste van Albanië. Deze stond een paar weken geleden al op de planning, vanuit Macedonië en als start van onze trip met Dani, maar door het slechte weer moesten we die toen overslaan.
De 18km werden er uiteindelijk 22. Minder toeristisch (lees: we waren, op een groepje Italianen na, de enigen) wil ook zeggen; minder goede aanwijzingen. En die apps zijn fantastisch maar ook niet feilloos. De top bereikten we zonder enig probleem. Het dalen was soms wat natte vingerwerk. En waar ik na 2 km in de afdaling dacht, ‘we zijn goed vertrokken’, kwam de uitspraak: “lap, het beste is er af voor vandaag” en de eerste struikeling was daar. Nog 10km te gaan. 😅 “Kunnen ze die paden niet breder maken!?” “Hoe ver is het nog?” (Om de km 😁) “Kunnen ze hier geen rechte stukken in steken!?”














Moe maar voldaan komen we terug bij het vertrekpunt en zetten we koers richting Tirana.



Plaats een reactie