17.10.2022 – 24.10.2022

De rit naar de vallei deden we al eens in de andere richting een dikke week geleden. Nu is ze echter volledig anders, het landschap heeft zich ondertussen getooid in de allermooiste herfstkleuren.

De Pankisi Vallei. Waar is dat rumoer nu juist om te doen, we willen het met eigen ogen zien. Wederom niet zo’n geweldig weer maar de twee dagen die we voorzien hebben zijn de beste van de week.

De vallei stond eind jaren 1990 tot medio 2003 berucht om zijn wetteloosheid, wapen- en drugssmokkel, ontvoeringen, islamitische radicalisering en het huisvesten van Tsjetsjeense militanten en terroristen. Na het ingrijpen van de overheid in 2002 verbeterde de veiligheidssituatie maar de vallei kreeg opnieuw een imagoprobleem met de opkomst van IS waarbij tientallen lokale jonge mannen uit de regio de radicale groepering vervoegden en sommigen het tot hoog in de rangen schopten. Mede door toedoen van Nazy, advocate en onze gastvrouw in de gelijknamige guesthouse, is dat imago aan de beterhand.

We komen aan in druilerig weer en voor we ons naar het guesthouse begeven bezoeken we eerst nog het amphitheater, het WOII monument en de oude moskee met zijn prachtige minaret.

Daar ontdekken we dat die ene boom toch echt te laag was. We reden al de hele tijd met 1 fiets achteraan de auto bengelend. 🙈

Aangekomen leiden de 2 Tsjechische stagiaires ons rond. We schuiven aan aan de tafel voor het diner en kruipen vroeg onder de wol.

De dag erna staat een kookcursus op het programma, met de Masterchef Georgië van 2018.

‘s Ochtends nog een wandeling door het dal, mooi en groen maar we hebben al overweldigendere landschappen gezien en bewandeld in Georgië.

Om 15u pikt Adzo (onze 16-jarige tolk) ons op.

Een leuke namiddag, we leren Khinkali maken. Vooral het plooien is een kunst maar ze lukken goed. Na de bereidingen mogen we samen met Adzo aan tafel. De 2 koks eten in de keuken. Het waarom komen we niet helaas niet te weten. Wel dat bloedwraak nog steeds gebeurt. Gelukkig is het al een tijd geleden. 😅

Die avond slaan we het diner over.

Ondertussen kregen we een bericht van Lore. 🤩 We hadden een zeer gezellige avond met haar en Max in Montenegro 3 maand terug. Ze komt naar Tbilisi voor haar werk. We moeten geen 2 keer nadenken. Tbilisi here we come. Sowieso hebben we de stad nog niet helemaal gezien en we voelen ons er wel goed. Maar eerst nog even langs Tedzami, een wijnmaker in de buurt van Mtshketa. We komen aan rond 14u, 4u later stappen we buiten. We hadden eigenlijk liever willen blijven. Gio is niet alleen gepassioneerd door wijn, hij verbouwde zijn woning zelf en blijkt een toffe peer. Gezelligheid troef!

Ondertussen hebben we wel beiden een buikvirusje te pakken. Die Imodium die we van Joris kregen op ons afscheidsfeestje komt nu echt van pas. 💩

Van het verder ontdekken van Tbilisi komt hierdoor niet echt veel in huis.

Het worden korte uitstapjes, niet ver van het hotel. 😅 Wel een alweer zeer gezellige avond met Lore en Dorien (haar collega) in Fabrika.

Maandagavond 23u59 loopt onze verzekering af en we willen graag terug wat warmte. Ondertussen weten we het zeker…we komen terug, in de nabije toekomst zelfs. In december; voor een wijntrip inclusief beurs. We vliegen daarna van Tbilisi naar Azië. Wat en hoe, dat heeft nog niet echt vorm. 🤷🏼‍♀️

🙈 Jawel, een nieuw projectje is ondertussen geboren. Voor een aantal van onze lezers zal dit geen verrassing zijn. 🤓

Wat doen we dus nog op die anderhalve dag!? Wijnmakers bezoeken natuurlijk. 🍷

Deze van maandag leeft volgens de Georgische tijd. 5 min zijn er hier 45. Het is veel te laat om de grens nog over te steken en we besluiten nog een nachtje in Batumi te blijven slapen. Die 10km zullen we wel geen ongevallen meer doen zeker!? Ongevallen dus niet. We rijden Turkije wel binnen met een boete omdat onze verzekering al 10u afgelopen was. De boete kost ons evenveel als 30 dagen verzekering. 🙄

Turkije here we come…again!