18.02.2023 – 21.02.2023

Ontbijten en vamos.

Omdat we geen 2 reisdagen willen verliezen door met de bus te gaan besloten we zelf met de scooter naar Si Phan Don te rijden. 150km, 150 saaie kilometers!

Maar het einddoel ziet er op foto veelbelovend uit. Voor we ons naar het eiland waar we slapen (Don Khon) begeven rijden we eerst een stukje verder door om de Khone Phapheng Waterval te bezoeken.

Ik moet toegeven dat watervallen mij, in tegenstelling tot Steven, matig kunnen boeien.

Maar bij deze valt mijn mond toch een beetje open. Size does matter blijkbaar. 🙃 Wat een kracht. Vanaf het viewpoint zien we verderop enkele lokale vissers op de rotsen zitten. Wij moeten daar dan ook geraken toch!? Onder wat gemor en een uitgesproken “is dat nu echt nodig” dalen we een steil stuk af tot we aan de voet van de rotsen komen. Wat klim- en klauterwerk later genieten we in de zon van een frontaal en fenomenaal uitzicht.

Op naar Don Khon. We komen aan aan de pier. Meteen komt er een dame aangelopen. 600000 kip (€34) om 1 scooter en 1 persoon over te zetten, enkele tocht. Dat lijkt ons toch wat teveel van het goeie. We zetten ons even aan kant en zoeken online naar meer info. Ondertussen arriveert de veerboot en ga ik aan de schipper zelf vragen hoeveel een ritje kost. 700000 kip voor 2. Nog steeds veel maar veel keuze hebben we niet. De scooters het vlot op. Dat laten we doen want we zien onszelf al eindigen in de Mekong. Die gasten hebben er hun plezier in. Midden in de tocht zetten ze de motor uit en er komt een andere boot aangevaren. De scooters worden op het water van vaartuig gewisseld en er wordt gevraagd om te betalen. 70000 kip per scooter + passagier. Die communicatie toch, niet altijd duidelijk. Maar soit, de overtocht kost ons in totaal €7,8. We doorkruisen Don Det om te eindigen op Don Khon waar we het hotel boekten. Een kamer met balkon en uitzicht op de Mekong, we hadden het slechter kunnen treffen.

Don Khon is de rustige grote broer van backpackersparadijs Don Det. De sfeer is zeer relaxed, weinig verkeer, zeer groen en overal hangmatten.

‘s Avonds eten we in Nana’s, een klein gezellig restaurantje iets verder dan het hotel. Nana kan koken! Hoe lekker is dit allemaal.

De dag erop ontbijten we bij haar en trekken we beide eilanden rond op de scooter. Baaitjes, stranden, watervallen…geen enkel wegeltje blijft onontdekt. We pikken nog de zonsondergang mee op de brug en dineren opnieuw bij Nana. Dat wil iets zeggen. Het lekkerste dat we aten op nu bijna 2 maand Azië.

Jammer genoeg zit Laos er voor ons op. Nog een rustdag in Le Jardin. Deze keer geen stortbui of joelende kinderen, wel luide karaoke aan de overkant van de straat. 😅

We sluiten onze maand Laos af in de rooftopbar in het centrum. Niet zozeer voor het zicht dan wel voor de betaalbare Duvel. Schol op het goede leven.