28.04.2023 – 30.04.2023

Op naar Tottori. Uitzonderlijke hoge zandduinen (16km lang en 50m hoog) aan de kust. Vorig jaar reden we urenlang met een jeep door een gigantische duinenpartij in Namibië. We zijn helaas niet zo onder de indruk. Het kan hier niet allemaal geweldig zijn. 🤓

We rijden verder langs een prachtige kust gevormd door 20 miljoen jaar oude lavagesteenten. We ontmoeten een lieve oude man onderweg die evenzeer geniet van het uitzicht, hij spreekt een mondje Engels en we slaan een gezellig babbeltje.

We maken een tussenstop in Kinosaki, het mooiste onsendorp van Japan. We bezoeken 2 van de 7 exemplaren. Apart weliswaar want de onsen zijn strikt gescheiden. Na een grondige schrobbeurt mag je het hete bad betreden. Haren opgestoken en vooral zorgen dat je handdoek of haar het water niet raken.

Een deugddoende en geweldig rustgevende beleving.

Helemaal opgekikkerd zetten we onze tocht verder naar Funaya, een verzameling van 230 oude vissershuisjes in het lieflijke vissersdorpje Ine. Ik pleit schuldig aan het iets te vol proppen van deze dag en het willen maken van teveel stops. We arriveren dus pas in Ine als de zon al onder is. Dan maar iets eten.

We slapen op een half uurtje rijden dus kunnen morgenochtend nog wel even terugkomen.

En dat doen we dan ook, vroeg in de ochtend. We kunnen in alle rust genieten van het uitzicht.

Op naar Nara, een must see volgens vele sites en reisboeken. De Todaji Tempel herbergt een van de grootste bronzen Buddha‘s in Japan en ligt in een park waar meer dan 1000 herten los rond lopen. Het is letterlijk op de koppen lopen. Niet echt spek naar onze bek dus.

De vlakbij gelegen en veel rustigere Isui-en tuin en Neiraki museum zijn meer ons ding.

Ik plande de dag alweer net iets te vol. Ttz, ik misrekende me in de reistijden. Door de snelheidsbeperkingen (vaak 80km/u) doe je dubbel zo lang over dezelfde afstand als in België.

We moeten ons haasten om nog op tijd te kunnen eten. Bij veel restaurants (buiten de steden) wordt de laatste bestelling om 20u doorgegeven. We landen in Takayama vooraleer we inchecken in Cocomock House. Een zalige en mooie ryokan.

Na een heerlijk ontbijt zetten we koers richting Kanazawa. Het 21st Museum of Contemporary Art stond niet echt op de planning wegens te ver om maar gezien het weer alsnog een goed alternatief. Het gebouw zelf is van Sanaa, 1 van mijn favoriete Japanse architectenbureaus.

Op weg naar Nakatsugawa waar we overnachten maken we nog een stop in Shirakawa-Go. Een dorpje met traditionele huizen en beschermd erfgoed. Alweer een heel toeristisch gegeven maar toch mooi om zien, zeker met de besneeuwde bergen op de achtergrond.

Voor we inchecken in The Ryokan O belanden we in een klein restaurantje aan de rand van het dorp. We worden onthaald met gejuich en geroep. Met behulp van een vertaalmachientje en vertrouwen in de chef die gewoon voor onze neus staat, krijgen we weer het heerlijkste eten voorgeschoteld. Hoe meer sake de andere gasten drinken hoe meer ze durven communiceren. We worden getrakteerd op een Japanse specialiteit, Chawanmushi (een soort hartige vla van ei), heerlijk! We trakteren zelf met nog wat sake en sluiten af met spijt. We moeten namelijk voor 22u inchecken en we willen de Japanse stiptheid niet tarten. 😅

We krijgen nog een zak snoepen en koeken mee en worden hartelijk uitgezwaaid. Heb ik al gezegd dat we hier graag zijn!? 🤩

Op naar Matsumoto.