Een stadje, een strandje, een kloostertje, een dorpje…ons laatste weekje in Albanië.

22.08.2022 – 29.08.2022

Van Tirana trekken we naar de kust.

Beneden Vlorë zou de kust minder druk en mooier worden. Dat laatste is waar, druk is het nog steeds. Het is natuurlijk nog hoogseizoen. We brengen 2 extreem luie dagen door op een strandje in Qeparo. Wat zonnekloppers op het strand overdag maar ‘s ochtends en ‘s avonds heerlijk rustig. De koeien, paarden en honden lopen gewoon voorbij.

De dagen die daarop volgen bezoeken we enkele steden en dorpjes. Gjirokastër als eerste, een gezellig pittoresk stadje in het binnenland. De route ernaartoe leidt alweer door een mooi landschap.

Het stadje zelf nodigt uit tot langzaam ronddolen, mede door de steile en glad geplaveide straten. 😅

Op weg naar Korçë maken we nog een tussenstop in Vithkuq, het dorp zelf heeft niets te bieden maar er ligt een 13de eeuws klooster bovenaan de heuvel.

We overnachten op de weg ernaartoe, een wijdse plek met uitzicht op de bergen.

‘s Nachts worden we gewekt door een wagen die een paar keer op en af rijdt langs de weg wat verderop. Ook al was het donker, de wagen maakte een herkenbaar piepend geluid. Kort daarop een schot, iets daarna 3 schoten. Stropers? Een afrekening? 🧐🤷🏼‍♀️ Wij zouden in beide gevallen iets doen aan het piepen. 😅

Korçë zelf kan ons weinig bekoren. Het heeft wel een plein met een aantal gezellige cafeetjes, ideaal dus voor een late lunch.

We zetten onze tocht verder naar het Ohrid meer, Pogradec om precies te zijn. We spendeerden 4 zalige dagen aan het begin van deze reis aan de Macedonische zijde van het meer en zijn benieuwd naar de Albanese.

De conclusie is vrij snel gemaakt. Het gras is deze keer wel groener aan de andere kant. 😉 Na een nacht verhuizen we dan ook terug naar die zijde.

Op naar Griekenland. Maar vooral uitkijkend naar 10 dagen met een aantal bekende gezichten. 🤩