12.10.2022 – 17.10.2022

Kacheti is de grootste van de wijnstreken in Georgië. We trekken naar Sighnaghi voor de volgende halte van de Wine Days. Veel kleinschaliger dan deze in Tbilisi. De rit ernaar trakteert ons weer op prachtige vergezichten.

Het stadje zelf ligt op een heuvel met uitzicht over de vallei en het Kaukasus gebergte aan de horizon.

Het festival is kleiner en gemoedelijker, een dorpsfeest. Gekleurde vlagjes en lampjes, een lange tafel met een even lang bloemstuk en jongeren in traditionele klederdracht.

De volgende dag bezoeken we opnieuw 2 wijnmakers. Archil van Kerovani neemt uitgebreid de tijd voor ons. Hij heeft niet alleen een goeie neus voor wijn. Hij verbouwde zijn wijnkelder en degustatieruimte met smaak.

Op naar Okro’s en Sister’s, een broer en zus die elk hun eigen wijnen maken. En lekker eten!

‘s Avonds ontmoeten we twee Poolse vriendinnen die vol lof zijn over het David Gareja klooster, iets voorbij Udabno en vlak aan de grens met Azerbeidzjan. Even een wijn-pauze. 😇

Al na enkele kilometers verandert het landschap naar Steppe. Uitgestrekte vlaktes met goudkleurige heuvels. Het deel klooster dat je nog kan bezoeken is niet zo indrukwekkend naar onze mening, het landschap errond des te meer. Regenboogkleurige bergen sieren de omgeving. Het doet ons terugdenken aan de Artist Drive in Death Valley.

Het andere deel kan je niet bezoeken. Er is een conflict tussen de twee landen over op welk grondgebied het bouwsel staat en er zijn militairen aanwezig. 🙄

Op de terugweg stoppen we bij Nikalas Winery in Kardenachi, we dronken zijn wijn in Vino Underground In Tbilisi en zijn benieuwd naar de rest. Het past niet voor Zurab om ons te ontvangen op dat moment maar we maken een afspraak de dag erna.

We zetten koers naar Kvareli, de volgende stop van de Wine Days. Helaas krijgen we te horen dat alle events zijn afgelast door een drama dat plaats vond in Tbilisi de dag ervoor (3 tieners werden geëlektrocuteerd in een fontein in het pas geopende stadspark).

Een tocht voor niets dus. Die avond eten we in Giglo’s, een lokaal restaurantje met de liefste gastvrouw. De kip Shkmeruli is om duimen en vingers bij af te likken.

Terug naar Kardenachi dus. Zurab ontvangt ons met open armen, we luisteren geboeid naar zijn verhaal. We hebben geluk want normaal doet zijn nonkel de proeverijen maar het is zijn vrije dag. Wat een eer. En die wordt nog groter als we bij het gezin mogen aanschuiven voor de lunch, een heerlijk maal bereidt door zijn vrouw.

We hebben open gesprekken over het leven in Sovjet-tijd en de huidige situatie met Rusland.

Verzadigd van het lekkere eten, wijn, de warme ontvangst en boeiende gesprekken zetten we onze tocht verder. Richting Bakurtsikhe waar Ilias van Batsashvili’s Marani ons opwacht aan de supermarkt om ons voor te rijden naar zijn ‘kelder’. We ontmoetten hem al in Tbilisi en zouden ook van zijn wijnen wel wat meer willen weten en proeven. Na een kleine tocht door veldbaantjes wanen we ons in een zuiders paradijsje.

Opnieuw worden we zeer hartelijk ontvangen. De haard wordt aangestoken. Het is inderdaad wat frisjes maar al snel wordt duidelijk dat ook Ilias en diens broer eten voorzien hebben. 🙈 Veel te veel, veel te lekker en zoveel gastvrijheid kan je niet weigeren.

De laatste dag van onze ‘wijnweek’ brengen we door in Telavi, op onze weg naar de Pankisi Vallei. Het is grijs en miezerig en we genieten van een dagje cocoonen in het Communal hotel. ‘s Ochtends nog een wandeling door de stad en op naar de volgende halte.