10.01.2023 – 14.01.2023

En wijle weg. In mijn hoofd met 2 op een moto, bruine lijven, haren in wind. Net als in de film. 🤩In werkelijkheid op 2 scooters. 🤣

Maar wel met veel goesting om meer dan 600 bochtige kilometers te rijden over berg en dal.

Dinsdagochtend halen we de scooters op bij Mr. Mechanic. Dat businessmodel kan wel verbeterd worden. We krijgen een lege scooter mee en moeten in het drukke stadscentrum van Chiang Mai al meteen op zoek naar een tankstation. 🧐 Het is even geleden dat we op zo’n ding reden en bovendien is het hier links rijden. 😅 Maar het gaat verrassend vlot. Eens de stad uit begint het, bochtige wegen in een heuvelig landschap. Bergen aan de horizon, rijstvelden (helaas niet fris groen, daarvoor is september de beste tijd), breed lachende Thai. Genieten!

We kozen ervoor om de bekende Mai Hong Son Loop net iets anders af te leggen. Ttz, wij willen er 8 dagen over doen ipv de vooropgestelde 4. Dit geeft ruimte voor zijwegen en tussenstops.

De eerste stop; Nong Tao. Een klein dorpje op amper 75km van Chiang Mai. Van hieruit trekken we morgen naar het dak van Thailand. Het hoogste punt in Nationaal Park Doi Inthanon. Het dorp zelf heeft buiten zijn prachtige en rustige ligging niet veel te bieden. So, onze gastvrouw stuurt ons naar het Boeddhabeeld in de buurt voor zonsondergang. Terug aangekomen kookt de mama en kruipen we op bed.

Voor de eerste keer in drie weken slapen we met het geluid van krekels ipv ronkende motoren. De bungalow heeft geen ramen, enkel rieten matten scheiden ons van de omgeving. Dit kan toch niet mis gaan. En daar is ze weer…mijn slapeloosheid. Steven kan er heel de nacht van mee genieten want het bed kraakt bij elke draaiing. En dat waren er nogal wat. 😅

Het is wat het is. Om 6u00 het bed uit. So brengt ons naar een plek in de buurt om de zonsopgang te zien. Prachtig!

Na het ontbijt (witte rijst met omelet) zetten we aan. Op de planning staat de hoogste top maar eerst wandelen we nog de Kew Mai Pan Nature Trail. Naast de inkomprijs voor het NP moeten we hier ook betalen voor een gids. Achteraf bekeken gelukkig niet veel want de volle 2,8km zijn letterlijk tot op de cm aangelegd. 🙈

Ze wandelen hier trouwens echt niet graag. De wandeling is een loop met op 1,2 km een uitkijkpunt over de vallei. Daarna dus nog 1,6km verder. De meesten kiezen ervoor hetzelfde pad terug te nemen om zo toch 400m uit te sparen. 🤓

Op naar de hoogste top…we moeten maar vertrouwen hebben in het bord dat er staat want door het bos zien we geen bomen, laat staan iets anders. 🙈

In de namiddag bezoeken we nog 2 watervallen (Wachirathan en Mae Klang) en het dorp Ban Mae Klang Luang. Een lieflijk dorpje dat nu al een lust voor het oog is, wat moet dat zijn in september als de rijstvelden hoog groen kleuren!?

Nog even rijden en we komen net op tijd aan om de prachtige zonsondergang te genieten in de guesthouse (Monsonkeang Camping View). De eigenaresse plant ons meteen neer op 2 vipstoelen. De eerste lijn om te genieten.

We checken in en ze toont ons onze bungalow, een knap ontworpen minihuisje. Een matras op de vloer en een zitruimte bovenaan.

En alweer enkel afgesloten door rieten matten. Weer die hoop, opnieuw ijdel. De tweede slapeloze nacht op rij. Deze keer ook nog omdat Tia, de schattige huishond voor onze deur sliep en de enorme drang had ons te beschermen tegen alle gevaren die ze dacht te zien of horen. Ze blafte bijna de hele nacht door. 🤓

Ik sta op voor de zonsopgang en kruip er daarna toch nog even terug in. Een paar uurtjes slaap inhalen alvorens ons terug op de weg te begeven. Minder tijd om te stoppen maar op de weg naar Mai Sariang is er niet zoveel activiteit. We rijden wel kilometers door zalige landschappen, we genieten ten volle. Hoe schoon is dat hier zeg!

De guesthouse van deze nacht ligt in het naburige dorpje Ban Rai. Dream Riverside, de kamer is basic maar het uitzicht vanuit de tuin is prachtig.

De eigenaar stuurt ons naar een lokaal restaurantje iets verderop. We moeten het redden met de vertaalapp en bestellen 2 gerechten. Zonder het te beseffen is een van de twee met ‘duizendjarig ei’.

Ondertussen voelt Steven zich niet zo goed, een beetje koortsig zelfs. We besluiten een nachtje bij te boeken en het rustig aan de doen. We slapen uit (mijn ritme, als dat er al was, is nu helemaal om zeep, ‘s nachts klaarwakker om 3u 🤷🏼‍♀️; tips welkom 😬) en rijden wat rond in de omgeving.

Onze volgende stop is Mai Hong Son zelf. Een lange rijdag voor de boeg en met twee zijwegels erbij.

Een eerste naar het dorp Ban La-Up en de tempel Phrathat Tham Mik Rat. Een tweede naar Bua Tong. Hoewel we weten dat we te laat zijn voor de bloei van de wilde zonnebloemen (november – december) zijn we toch benieuwd.

Er bloeien er nog enkele maar het uitzicht over de vallei is hoe dan ook adembenemend. In plaats van terug te keren via dezelfde weg besluiten we door te rijden. Op de kaart ziet de route er bochtig uit en met mooie uitzichten. Dat was hij ook. Maar dan wel zeer bochtig en zeer steil. Hierdoor gaan we niet zo snel vooruit dan gehoopt, wel bij een prachtige zonsondergang (veel mooier in werkelijkheid dan op foto 🤷🏼‍♀️) en rijden we nog een dik uur in het donker. In short 🙄. Een beetje onderkoeld arriveren we uiteindelijk aan onze slaapplaats. Nog snel op zoek naar iets om te eten en het bed in. Morgen een nieuwe dag.