20.01.2023 – 23.01.2023

Voorbereiding is alles! Daar staan we dan om 10u aan het busstation, klaar om de bus van 10u30 naar Chiang Rai te nemen. Alles volzet, de eerste plaatsen zijn pas om 13u15. Lezen en muziek luisteren laten de tijd sneller gaan.

Aangekomen in Gita’s huis gaan we meteen de stad in. We willen nog graag Wat Rong Suea Ten zien bij ondergaande zon. Een tempel in mijn lievelingskleur, hoe tof is dat! En die details altijd, een monnikenwerk. 💙

Nu nog iets eten, blijkt moeilijker dan gedacht. Alles is al dicht. We gaan op bed met een portie nachos uit een Duits biercafé. 😅

De volgende dag huren we een scooter in het guesthouse om de wijde omgeving te verkennen. Met 2 op 1 scooter. Dat gaat wat geven. Ik achterop, de kleine controlefreak in mezelf moet even onderdrukt worden. Maar andersom zou al helemaal niet lukken. 🤓

We starten met Wat Rong Khun, de witte tempel. Aanschuiven hier maar wat een knap bouwwerk. Wit gepleisterd met tekeningen in spiegelmozaïek. Zelfs het toilet lijkt wel een deel van de tempel.

We zetten de tocht verder naar het Baan Dam Museum (Black House Museum) maar stoppen eerst nog bij de Khun Korn Waterval. Een korte wandeling door de jungle leidt ons erheen. Wel machtig zo’n dicht gepakt woud.

Ook het Baan Dam museum is een parel. Een mix van traditionele Noord-Thaise gebouwen met onconventionele en hedendaagse architectuur, gemaakt door Thawan Duchanee.

Nog even stoppen bij de blauwe tempel om hem in daglicht te zien en terug naar het guesthouse.

Met twee was leuk maar comfortabel niet echt. We willen nog twee dagen toeren door het noordoosten maar dan met 2 scooters. Probeer dit maar eens uitgelegd te krijgen aan een Thai op leeftijd die denkt dat hij Engels praat. Mijn geduld reikt alleszins zo ver niet. Steven blijft er relatief rustig onder. Wanneer google translate onbedoeld “ik heb toch al 3 keer gezegd wat we willen” vertaald schieten we beiden in de lach. Na drie kwartier, ettelijke pogingen met de vertaalapp en een telefoon met zijn medewerkster later lukt het toch.

We gaan de stad in. Op zaterdag is ook hier een gigantische markt. Zot waar steeds die massa blijft vandaan komen.

En in bepaalde situaties allerminst prettig. We zitten op een terrasje wanneer we een ambulance met loeiende sirenes zien naderen. Compleet vast in het drukke verkeer. Drie ambulanciers springen uit de wagen om het verkeer te regelen. Je zal maar dringende hulp nodig hebben.

Zondagochtend vertrekken we terug met de scooters, twee dagen. We willen de uitzichten van Doi Pha Thang en Doi Phu Chee Fa zien. Een mooie rit alweer. Wanneer we bij de eerste aankomen zijn er twee keuzes naar de top. We kiezen voor het pad helemaal achteraan de parking. Hoger dan het andere en we zijn bijna helemaal alleen. Van hieruit kunnen we Laos en de Mekong zien.

Het vervolg van de route brengt ons via de mooiste uitzichten naar ons verblijf. ‘Local Village House’ heeft zijn naam niet gestolen. Het is letterlijk het huis van een vrouw die momenteel in Duitsland verblijft. Ik communiceer met haar via WhatsApp, de ouders die ons ontvangen spreken geen woord Engels. En goed geregeld weer van mezelf, het dichtstbijzijnde om iets te eten is 40 minuten rijden. 😅 Ai stelt zelf voor om haar ouders te laten koken, 30 minuten later komen ze aan met een gevulde bentobox. Local house, Local food.

We zijn wel de attractie van de dag, elke dorpeling stopt wel een keer voor het huis om te zwaaien en breed naar ons te lachen. De volgende ochtend opnieuw een bentobox met ontbijt. We hebben het al minder getroffen.

100 km te gaan tot Chiang Rai. We stoppen nog bij Wat Hyua Pla Kang. Het gigantisch beeld van Guan Yin (de godin van genade) dat boven op de heuvel staat is op z’n minst indrukwekkend te noemen. Het minutieus gedetailleerde stucwerk binnenin maakt het plaatje af. We nemen de lift naar de 25ste verdieping. Van hieruit heb je een uitzicht over de omgeving, letterlijk door de ogen van een godin. In de tempel ernaast zijn we zelfs getuige van de renovatie van het stucwerk. Zenuwslopend werk lijkt me.

Terug naar Gita’s House waar we onze laatste nacht in Thailand doorbrengen.

Op naar…