07.03.2023 – 11.03.2023

Een busrit van 8u. In een minibus. In het gezelschap van een gezin van 7. Luid, vuil en respectloos. De jongste krijst dat het pijn doet aan de oren, gewoon voor de lol. De middelste eet heel de rit door en de vloer verandert in een mum van tijd in een vuilnisbelt. Onze rugzakken die onder de zetels gepropt zitten zijn in die 3 maand nog zo vuil niet geweest. Dat afval blijft ons toch verbazen. Het lijkt hen niet te deren, niet alleen in de bus, ook gewoon in hun eigen tuin. Papier, plastic, blik; alles gaat de grond op.

Aangekomen in Banlung, een verademing. Geen opdringerige mensen, een relaxte sfeer. We slapen een nacht in Tree Top Eco lodge, een fijne plek met bungalows tussen de bomen. Hier plannen we de volgende dagen. ‘s Ochtends verleggen we ons naar Family House. Dat is een beetje thuiskomen. Pu Thea en zijn vrouw runnen de guesthouse met hun twee. Hij pikt ons op aan de lodge en vooraleer ons naar zijn huis te brengen drinken we nog gezellig wat koffie’s samen. Aangekomen settelen we ons in de kamer en bespreken we met hem de mogelijke trekkings en verkennen de rest van de dag de omgeving te voet. De wandeling naar het kratermeer is mooier dan het meer zelf.

Voor de trekking kiezen we voor de deep jungle versie.

Twee dagen, 1 nacht. In het gezelschap van 3 Fransen (Clara, Pauline en Pierre) worden het 2 gezellige dagen. Met een boot naar de startplaats, van daaruit een klein uurtje stappen naar de rand van het Virachey Nationaal Park en dan de jungle in. De gids toont ons een nestje met een Tarantula en haar baby’s. Een beetje opgezet want het is perfect afgedekt met stokjes en bladeren. 🤓 De waterboom was ook ferm om zien. Vers water uit een dikke tak.

Aangekomen in het kamp mogen wij relaxen. Ondertussen hangen de gidsen de hangmatten op hun plek en beginnen aan het avondeten.

We genieten van een lekker maal met rijstwijn onder een prachtige sterrenhemel.

Het slapen in de hangmat was een fijne ervaring maar van slapen kwam er niet veel in huis. Telkens iemand zich draaide wiebelde heel de constructie. 🙈

De volgende ochtend een lekker houtgestookt ontbijt en en route. We bezoeken nog een minderheden dorp en een kerkhof. De overledenen krijgen hier een huis, gevuld met alle spullen die ze in hun leven gebruikten. In het eerste jaar krijgen ze ook elke maand een feest, na 12 maand zelfs een heel groot dorpsfeest (note to self; neem dit op in je testament 🙃).

De boot terug naar het startpunt en op naar Family House. De volgende ochtend zetten we koers naar Kampong Cham.