27.04.2023 – 28.04.2023

In de Miyanoura haven gaan we meteen op zoek naar een ander boekje of papierbundeltje. Met wat washi tape komt dat in orde.

De werken op weg naar ons verblijf pikken we al mee waaronder het Naoshima Paviljoen van Sou Fujimoto, het publieke bad ‘I love yu’ en Gallery 6. Ook de binnentuinen en de kustlijn zijn een lust voor het oog!

We checken in in onze traditioneel Japanse studio en gaan meteen richting het nabij gelegen Benesse House Museum. Dit is geopend tot 21u en morgen staat er nog een hele hoop op de planning.

Een verzameling boeiende werken in een prachtig gebouw van Tadao Ando. We kijken onze ogen uit. Bruce Nauman’s ‘100 Live and Die spreekt me enorm aan. 😉

Nog snel iets eten en ons bed in. Het was een lange dag.

We zijn al vroeg wakker en gaan meteen op pad.

Om 10u15 worden we verwacht in het ChiChu Art Museum, deze tickets zijn vooraf te boeken. Het museum zit grotendeels onder de grond.

Wederom een pareltje van Ando. Zijn lijnen- en schaduwspel zijn adembenemend. Dankzij de zonnige dag komt de architectuur helemaal tot zijn recht. Binnenin vind je werken van Monet, James Turrell en Walter De Maria. Foto’s nemen is helaas niet toegestaan.

Na ChiChu wandelen we verder naar het Lee Ufan Museum. In de tuin staat oa het werk ‘Porte vers l’infini. Op weg naar de Hiroshi Sugimoto Gallery: Time Corridors (ook deze tickets zijn vooraf te bestellen) pikken we nog de installaties mee in de Valley Gallery.

Hiermee hebben we alles aan deze zijde van het eiland gehad. Op naar de Naoshima haven. Goed geregeld die shuttles. We doen er amper 10 minuten over. Aan deze zijde van het eiland vind je het Art House Project, een kunstproject in de wijk Honmura. Het begon in 1998 met Kadoya en omvat momenteel zeven locaties: Kadoya, Minamidera, Kinza, Go’o Shrine, Ishibashi, Gokaisho en Haisha. In dit project nemen kunstenaars lege huizen in verspreid over woonwijken en veranderen de ruimtes zelf in kunstwerken, verweven met geschiedenis en herinneringen aan de periode waarin de gebouwen werden bewoond en gebruikt.

De installaties in Minamidera en Kadoya spreken ons het meest aan. Foto’s in het eerste zijn niet toegestaan maar ook onmogelijk gezien de ervaring zich in complete duisternis afspeelt.

In het Ando Museum krijgen we toch een schaalmodel van ‘Church of the Light’ te zien. Dit project stond bovenaan mijn lijst met te bezoeken maar is helaas niet meer open voor publiek.

In de late namiddag nemen we de ferry terug en rijden nog 2u naar Okayama om tijd te winnen voor de volgende rit. We belanden in een tof restaurant met nog toffere bediening (Wazuki). Aan de reacties van de andere gasten te zien krijgen ze hier weinig niet-Aziatische toeristen over de vloer. 😅